ஜாமீன் விவகாரம்: UAPA மற்றும் PMLA சட்டங்கள் பிரிவு 21-ன் தனிநபர் சுதந்திர உரிமையுடன் எவ்வாறு மோதுகின்றன
Published by Bharat Samvidhan Editorial on June 18, 2026 | 5 min read
UAPA மற்றும் PMLA ஆகிய சிறப்புச் சட்டங்களின் கீழ் உள்ள கடுமையான ஜாமீன் நிபந்தனைகளுக்கும், பிரிவு 21-ன் கீழ் உள்ள தனிநபர் சுதந்திரத்திற்கும் இடையே நிலவும் வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க மோதல் குறித்த விரிவான அலசல்.
Key Takeaways
- சாதாரண குற்றவியல் சட்டத்தின் கீழ், ஜாமீன் என்பது ஒரு விதி, சிறை என்பது விதிவிலக்கு.
- UAPA மற்றும் PMLA போன்ற சிறப்புச் சட்டங்கள் இக்கோட்பாட்டை மாற்றி, ஜாமீன் பெறுவதை மிகக் கடினமாக்குகின்றன.
- அரசியலமைப்புப் பிரிவு 21 தனிநபர் சுதந்திரம் மற்றும் விரைவான, நியாயமான விசாரணைக்கு உத்தரவாதம் அளிக்கிறது.
- UAPA/PMLA சட்டங்களின் கீழ் விசாரணையில் ஏற்படும் நீண்ட காலத் தாமதம் பிரிவு 21-ஐ மீறுவதாகும் என உச்ச நீதிமன்றம் மீண்டும் மீண்டும் சுட்டிக்காட்டியுள்ளன, இது நீதிமன்றங்கள் ஜாமீன் வழங்க வழி வகுக்கிறது.
முக்கிய மோதல்: சுதந்திரம் vs தேசிய பாதுகாப்பு
இந்திய நீதித்துறையின் கீழ், நீதிபதி வி.ஆர். கிருஷ்ணா ஐயர் வழங்கிய புகழ்பெற்ற கோட்பாடு என்னவென்றால், 'ஜாமீன் என்பது ஒரு விதி, சிறை என்பது விதிவிலக்கு'. இருப்பினும், சட்டவிரோத நடவடிக்கைகள் தடுப்புச் சட்டம் (UAPA) மற்றும் பணமோசடி தடுப்புச் சட்டம் (PMLA) போன்ற சிறப்புச் சட்டங்கள் இக்கோட்பாட்டை தலைகீழாக மாற்றுகின்றன. இச்சட்டங்கள் பயங்கரவாதம் மற்றும் பொருளாதாரக் குற்றங்களை எதிர்ப்பதற்காக வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளன, ஆனால் இவற்றின் கடுமையான ஜாமீன் விதிகள் அரசியலமைப்புப் பிரிவு 21-டன் பெரும் அழுத்தத்தை ஏற்படுத்துகின்றன. சட்டம் வகுத்துள்ள நடைமுறையின்படி தவிர வேறு எக்காரணத்திற்காகவும் ஒரு நபரின் வாழ்க்கை அல்லது தனிநபர் சுதந்திரத்தை பறிக்க முடியாது என்று பிரிவு 21 உத்தரவாதம் அளிக்கிறது.
சிறப்புச் சட்டங்கள் ஜாமீன் கோட்பாடுகளை எவ்வாறு மாற்றுகின்றன
சாதாரண சட்டத்தின் (BNSS அல்லது CrPC) கீழ், குற்றம் நிரூபிக்கப்படும் வரை குற்றம் சாட்டப்பட்டவர் குற்றமற்றவராகவே கருதப்படுவார். ஆனால், UAPA மற்றும் PMLA சட்டங்களின் கீழ் இச்சுமை மாறுகிறது: 1. **UAPA-வின் பிரிவு 43D(5)**-ன்படி, குற்றச்சாட்டுகள் முதற்கட்டமாக உண்மையாக இருப்பதாக நீதிமன்றம் கருதினால் ஜாமீன் வழங்க முடியாது. 2. **PMLA-வின் பிரிவு 45** 'இரட்டை நிபந்தனைகளை' விதிக்கிறது, இதில் குற்றம் சாட்டப்பட்டவர் குற்றமற்றவர் என்றும், ஜாமீனில் இருக்கும்போது எந்தக் குற்றமும் செய்ய வாய்ப்பில்லை என்றும் நீதிமன்றம் திருப்தி அடைய வேண்டும். இக்கட்டுப்பாடுகள் மிகவும் கடுமையானவை என்பதால், விசாரணை தொடங்குவதற்கு முன்பே குற்றம் சாட்டப்பட்டவர்கள் பல ஆண்டுகள் சிறையில் கழிக்க வேண்டியுள்ளது.
நீதித்துறைப் பாதுகாப்பு: உச்ச நீதிமன்றத்தின் பிரிவு 21 சமநிலை
டிஜிட்டல் ஆதாரங்கள் மற்றும் நூற்றுக்கணக்கான சாட்சிகள் காரணமாக சிறப்புச் சட்டங்களின் கீழ் வழக்குகள் பல ஆண்டுகள் நீடிக்கும் என்பதை உணர்ந்து உச்ச நீதிமன்றம் தலையிட்டுள்ளது. *யூனியன் ஆஃப் இந்தியா vs கே.ஏ. நஜீப் (2021)* மற்றும் *வெர்னான் vs மகாராஷ்டிர மாநிலம் (2023)* ஆகிய வழக்குகளில், விசாரணையில் நீண்ட காலத் தாமதம் ஏற்பட்டு பிரிவு 21-ன் கீழ் விரைவான விசாரணை உரிமை மீறப்பட்டால், ஜாமீன் வழங்குவதற்கான அரசியலமைப்பு நீதிமன்றங்களின் அதிகாரங்களை UAPA-வின் பிரிவு 43D(5) போன்ற ஜாமீன் கட்டுப்பாடுகள் தடுக்காது என உச்ச நீதிமன்றம் தெளிவுபடுத்தியுள்ளது.
ஜாமீன் சீர்திருத்தத்தை நோக்கி
2026-ஆம் ஆண்டில், ஜாமீன் விவகாரங்களில் சீரான தன்மையைக் கொண்டு வர நாட்டில் தனி 'ஜாமீன் சட்டம்' தேவையா என்ற విவாதம் நடந்து வருகிறது. தேசிய பாதுகாப்பு மற்றும் பொருளாதார ஒருமைப்பாடு முக்கியம் என்றாலும், விசாரணை இன்றி ఒకரை காலவரையின்றி சிறையில் அடைப்பது அரசியலமைப்பின் அடிப்படை அமைப்பை மீறுவதாகும் என நீதிமன்றங்கள் தெளிவுபடுத்தியுள்ளன.